Joris

‘Weetje mam, als ik zo lang slaap dan kan ik vliegen.’
Ik keek naar hem.
Zijn huid was bijna net zo wit als de lakens van zijn bed.
Zijn muur hing vol met vrolijk gekleurde kaarten.
Ze zijn altijd kaarten blijven sturen, ook tijdens de grote vakantie.
Zelfs toen zij al over gingen naar groep zes en hij hier bleef.
Ze waren er ook allemaal.
Ze hebben allemaal een witte veer neergelegd.
Met een briefje.
Omdat hij zo graag wilde vliegen.
Lize hield mijn hand vast toen ze alle slangentjes losmaakten.
‘Fijn he mam, dat Joris nu los is, nu kan hij echt vliegen.’

Bescherming

Als het aan mij lag
Als ik het voor het zeggen had
Dan maakte ik voor jou een kamer
Een mooie grote kamer
Waar je alles had
Een fijn bed
Spelletjes
Een schildersezel
Nieuwe doeken
Nieuwe verf
Een groot raam
Met uitzicht op een prachtige tuin
Huisdieren
Die zowel binnen als buiten zijn
Lekker eten
Die gele kiwi’s
Die jij zo lekker vind
Die ik niet lust
In stukjes
Gesneden en geschild
Zodat je geen saphanden zult krijgen
Een kraan met limonade
En een kraan met chocolademelk
Prachtige muziek
Zachte knuffels
En elke dag een wens voor dat wat je nog wilt

En elke avond zou ik langskomen
Vertellen van de dag
Zingen tot je slaapt  

En elke zaterdag zou ik de wereld meenemen

In geselecteerde stukjes mee naar binnen

Dat wat goed is

 

Een computer kreeg je niet

Of eentje zonder internet

Een televisie mag je wel

Maar zonder journaal

 

Je zal even moeten wennen
Je zal even boos zijn
Dat geeft niet
Dat mag

Zien

Het gekke is, dat ik bij jou niet iets wil doen. Ik ben al meer dan tevreden met observeren. Ik voel al een warme blijdschap als ik mag zien hoe je een pluk haar achter je oren strijkt, een mouwtje van je shirt terugvouwt. Volgens mij ben jij de eerste bij wie ik op zo’n moment niet wil dat ik degene ben die die pluk haar achter je oor stopt, puur om je even aan te kunnen raken.

 

Ik kijk liever naar hoe je kijkt naar de dingen om je heen, naar hoe je je beweegt, naar hoe je jij bent. Ik kijk graag naar de manier waarop je rookt, wist je dat? Ik ken maar weinig mensen die mooi kunnen roken, maar jij bent er één van. Ik vind het fijn om te zien hoe je kettinkje beweegt als je je haren opnieuw vastmaakt. Ik hou van de manier waarop je zit. Eigenlijk hang je meer dan dat je zit. Je hangt onderuit, half op je onderrug. Je armen leunen steunend op de armleuningen van je stoel. Je benen sla je bij je enkels over elkaar.

 

Ik vind het leuk om te zien hoe jij met één blik alles kan zeggen en zo de stilte kan behouden. Ik vind het net zo leuk of misschien wel nog leuker om te zien hoe je met één blik de stilte kan veroorzaken. Ik glimlach als ik zie hoe jij je sjaal om slaat. Ik voel een soort geluk als ik zie hoe je, net als ik, je handen samenvouwt en een beetje fronst als je met iemand in gesprek bent. Ik vind het fijn om naar je te kijken. En ik hoef je niet vast te houden. Ik hoef jouw hand niet in de mijne. Ik hoef je haren niet achter je oren te strijken. Ik hoef geen arm om je heen te slaan als je naast me staan, hoef mijn hand niet in je zij te leggen. Ik hoef mijn hand niet op jouw been te laten rusten. Ik hoef niets te doen. Het hoeft niet. Maar als je het wilt. Dan doe ik het graag.